de repente

Mjesto u ulici Kočabamba br. 2536 ima limeni krov i zidove od opeke. I dalje liči na garažu, iako je od tada prošlo mnogo  – u međuvremenu je tu bila gvožđara, pa sjedište Trockističke Partije (koja i dalje ima jednog predstavnika u Kongresu), krojački atelje od koga su ostale brojne lutke (sa mnogo više predstavnika u Kongresu :) , a sada alternativni teatar u kome neafirmisani bendovi srijedom sviraju tango.

Kontrabas,  dvije violine, četiri bandoneona i klavir, ozbiljnih lica sviraju tango mortal.  Japanac ima pokrete kao da umjesto harmonike drži katanu (ili kakvo seksualno pomagalo) . I ostali podjednako sijeku, ali nisu Japanci pa nemamo takve asocijacije :)

Jedan lik odnekud ispada na binu, mota se između muzičara i namješta kablove, publika negoduje. On se uspravlja, vidimo da je visok i zbunjen, u farmerkama i gornjem dijelu pidžame. Odjednom kao da se sjetio nečega, uzima mikrofon i počinje da pjeva “En esta tarde gris”. Rastura. Nevjerica a onda oduševljenje, negdje u pampi takođe počinje kiša iako ne znamo da li i tamo zvuči kao aplauz.

Komentariši

Upišite vaše podatke ispod ili kliknite na jednu od ikona da se prijavite:

WordPress.com logo

You are commenting using your WordPress.com account. Odjava /  Promijeni )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Odjava /  Promijeni )

Twitter slika

You are commenting using your Twitter account. Odjava /  Promijeni )

Facebook fotografija

You are commenting using your Facebook account. Odjava /  Promijeni )

w

Povezivanje na %s

%d bloggers like this: